ArtWork: Ασαμπλάζ (Assemblage)

Το Assemblage αποτελεί καλλιτεχνική πρακτική που αναπτύχθηκε τον 20ό αιώνα και βασίζεται στη σύνθεση ετερογενών υλικών και αντικειμένων σε μία ενιαία μορφή. Σε αντίθεση με τη ζωγραφική ή τη γλυπτική που ξεκινούν από ουδέτερα υλικά, το ασαμπλάζ χρησιμοποιεί ήδη υπάρχοντα στοιχεία, όπως αντικείμενα καθημερινής χρήσης, θραύσματα, βιομηχανικά ή οργανικά υλικά, τα οποία διατηρούν την αναγνωρίσιμη ταυτότητά τους μέσα στο έργο.

Η πρακτική αυτή συνδέεται ιστορικά με τα πειράματα των καλλιτεχνών του Dada και του Surrealism, οι οποίοι αμφισβήτησαν την παραδοσιακή έννοια του έργου τέχνης και εισήγαγαν την έννοια του αντικειμένου ως φορέα νοήματος. Καλλιτέχνες όπως ο Marcel Duchamp και ο Kurt Schwitters αξιοποίησαν έτοιμα αντικείμενα και απορρίμματα, μετατρέποντάς τα σε φορείς νέων σχέσεων και συμβολισμών.

Βασικό χαρακτηριστικό του ασαμπλάζ είναι η συνύπαρξη διαφορετικών υλικοτήτων και η δημιουργία έντασης ανάμεσα στο πραγματικό και το συμβολικό. Το έργο δεν αποκρύπτει την προέλευση των στοιχείων του, αλλά αντίθετα την αναδεικνύει, δημιουργώντας ένα δίκτυο σχέσεων ανάμεσα στη μορφή, τη μνήμη και τη χρήση. Η τεχνική αυτή επηρέασε τη σύγχρονη τέχνη, τις εγκαταστάσεις, τη σκηνογραφία και τη φωτογραφία προϊόντων, όπου η σύνθεση αντικειμένων λειτουργεί ως εργαλείο παραγωγής ιδεών και νοημάτων.

Το ασαμπλάζ αποτελεί μέθοδο οργάνωσης υλικών και εικόνων που μετατοπίζει την έμφαση από την κατασκευή στη σύνδεση και από το μεμονωμένο αντικείμενο στο σύστημα σχέσεων που δημιουργείται. Έτσι λειτουργεί ως πλαίσιο σκέψης και ως πρακτικό εργαλείο για τη διαμόρφωση νέων μορφών.